Stwierdzenia nieważności małżeństwa sakramentalnego wymaga od nas determinacji, ale i posiadania dobrego powodu do rozpoczęcia całej procedury | fot.: Wiele małżeństw z czasem się rozpada. Ciągłe kłótnie, oddalanie się od siebie, czasami niedopasowanie lub skrywane przed ślubem tajemnice powodują, że pary decydują się na rozwód i o ile w przypadku ślubu cywilnego nic nie stoi na przeszkodzie w tym, żeby go dostać, to w przypadku ślubu kościelnego sprawa się już nieco komplikuje. Kiedy można dostać rozwód kościelny i ile trwa taki proces? Czym jest rozwód kościelny? Podczas ślubu kościelnego przysięgamy przed Bogiem miłość do partnera po kres naszych dni. Mogłoby się wydawać, że zerwanie takiej przysięgi nie jest możliwe. Jednak przy odpowiednio dobrych powodach istnieją odstępstwa od reguły i możliwe jest uzyskanie stwierdzenia nieważności małżeństwa sakramentalnego potocznie (i błędnie) określanego także jako rozwód kościelny lub unieważnienie małżeństwa kościelnego. Powodem do tego mogą być ściśle określone i skatalogowane w prawie kanonicznym kwestie i sytuacje, a każda z nich jest dokładnie i z osobna rozpatrywana. Kiedy małżeństwo może zostać unieważnione? Powody, przez które małżeństwo może zostać unieważnione są dokładnie określone w prawie kanonicznym. Oto kilka najważniejszych powodów, które mogą stanowić podstawę do unieważnienia małżeństwa: zbyt bliskie pokrewieństwo pomiędzy małżonkami ślub został wzięty w zbyt młodym wieku jeden z małżonków jest już w innym małżeństwie jeden z małżonków nie miał chrztu jeden z małżonków złożył śluby Bogu lub jest zakonnicą/zakonnikiem małżonkowie to rodzeństwo – jedynie w prawnym znaczeniu (adopcja) ukryte zostały kluczowe informacje podczas zawierania ślubu (np. choroba psychiczna, niemożność posiadania dzieci) brak zdolności płciowej (impotencja) ślub został zawarty w wyniku podstępu, pod groźbą lub przymusem To jeszcze nie wszystkie powody, które pozwalają na unieważnienie małżeństwa. Jeśli chcemy dostać rozwód kościelny prze brak zgody w związku i ciągłe kłótnie, musimy liczyć się z tym, że prawdopodobnie Kościół nie da nam tej możliwości. Ważne jest to, aby jeden z powodów istniał już w trakcie brania ślubu lub przed nim, a my o nim nie mieliśmy pojęcia. Jeśli na przykład brak zdolności płciowej lub zdrada pojawią się po kilku latach małżeństwa, prawdopodobnie nie będzie to dobre uzasadnienie tego, że chcemy dostać rozwód. Ile trwa rozwód kościelny? Jeśli chcemy wziąć rozwód kościelny, powinniśmy wziąć pod uwagę fakt, że nie jest to szybka procedura, a może czasami ciągnąć się długie lata. Wprawdzie według najnowszych wytycznych tzw. rozwód kościelny można uzyskać już w 45 dni (na podstawie Listu Apostolskiego który reguluje krótki proces tzw. Processus brevior wydanego przez Papieża Franciszka w 2015 roku), należy jednak przygotować się na możliwość przedłużenia procedury. Przeciętnie unieważnienie małżeństwa w skomplikowanych przypadkach zajmuje około 2-3 lat. Nie da się ukryć, że jest to bardzo długi czas porównywalnie do tego, ile zajmuje uzyskanie rozwodu cywilnego. Dlatego warto zadbać o jak największą ilość dowodów czy świadków, na których będzie można się oprzeć w toku procesu. Od czego zacząć? Na początku należy postępować tak jak podczas ślubu cywilnego. Na pierwszym etapie wszystko odbywa się w sądzie, a następnie dokumenty potwierdzające rozwód cywilny musimy dostarczyć do kościoła, gdzie odbywa się sąd biskupi. Bardzo ważne jest, aby wybrać sobie doświadczonego adwokata kościelnego, którego ma każda kancelaria kanoniczna. Od wiedzy osoby, która zajmie się kwestią naszego rozwodu zależy nie tylko powodzenie całego przedsięwzięcia, ale i czas trwania procedury. Specjaliści przeanalizują sytuację i przesłanki do zainicjowania procesu o stwierdzenie nieważności małżeństwa kościelnego. Adwokat kościelny czuwa także nad każdym etapem postępowania. Wybór odpowiedniej kancelarii kanonicznej jest więc kluczowy w przypadku decyzji o potrzebie uzyskania rozwodu kościelnego i należy się z nim skonsultować jak tylko podejmiemy decyzję o rozstaniu. W Warszawie rekomendowaną kancelarią kanoniczną jest na przykład Ile kosztuje rozwód kościelny? Cena rozwodu kościelnego w każdym mieście będzie inna. Waha się ona w granicach od kilku do kilkunastu tysięcy złotych i zależy od ilości i zakresu podjętych czynności. Czy warto brać rozwód kościelny? Tak naprawdę to kwestia indywidualna każdego z nas. Stwierdzenia nieważności małżeństwa sakramentalnego wymaga od nas determinacji, ale i posiadania dobrego powodu do rozpoczęcia całej procedury. Rozwód cywilny czy decyzja o separacji pary nie będą bowiem miały wpływu na decyzję o unieważnieniu małżeństwa sakramentalnego. Co zyskujemy otrzymując pozytywną decyzję? Po stwierdzeniu przez sąd kościelny nieważności małżeństwa kościelnego oboje byli małżonkowie wracają do stanu kawalerskiego i panieńskiego. Fakt zawarcia małżeństwa zostaje niejako wymazany. Z tego też powodu byli małżonkowie mogą bez przeszkód zawrzeć kolejny związek małżeński w Kościele katolickim. Stwierdzenia nieważności małżeństwa sakramentalnego jest z pewnością ważną procedurą, z której mogą skorzystać osoby pragnące ponownego ślubu kościelnego. I choć Kościół Katolicki nie uznaje rozwodów, dopuszcza możliwość anulowania małżeństwa w uzasadnionych przypadkach. Warto wówczas podjąć współpracę z kancelarią kanoniczną, która określi szanse powodzenia, a także przeprowadzi nas przez całość tego skomplikowanego procesu. OLI
orzeczenie o podziale majątku – 1.000,00 zł, w przypadku zgodnego projektu podziału majątku – 300,00 zł. orzeczenie zasądzające alimenty dla współmałżonka – 5% ich rocznej wartości. ewentualne koszty stawiennictwa świadków i sporządzonej opinii przez biegłego. ewentualne koszty adwokackie.
67 odpowiedzi na pytanie: ślub kościelny rozwodnika cywilnego Zamieszczone przez kama28Czy osoba, która była w małżeństwie tylko po ślubie cywilnym, a teraz jest już po rozwodzie, może wsiąść ślub kościelny? Czy dla kościoła jest ona kawalerem czy jednak rozwodnikiem? (chodzi mi o to, że obowiązuje konkordat) Ja tam żadnym fachowcem nie jestem, ale imho może, skoro chce się nawrócić 😉 Może, bo to będzie jej pierwszy ślub kościelny, więc wg kościoła nie miała tego sakramentu jeszcze udzielonego. dokladnie tak jak pisze nadii – moze, dla kosciola jest grzesznym bo grzesznym 😉 ale kawalerem 😉 Zamieszczone przez kama28Czy osoba, która była w małżeństwie tylko po ślubie cywilnym, a teraz jest już po rozwodzie, może wsiąść ślub kościelny? Czy dla kościoła jest ona kawalerem czy jednak rozwodnikiem? (chodzi mi o to, że obowiązuje konkordat) mozemalzenstwo cywilne nie jest w swietle kosciola legalnekonkordat nie ma nic do rzeczy, bo przeciez slub cywilny nie byl brany “w obecnosci boga” moj wuj po dwoch rozwodach “panstwowych” wlasnie niedawno wzial slub koscielnyz trzecia juz pania w swym zyciu:) Dzięki za szybkie odpowiedzi, myślałam tak jak wy, ale koleżanka zamiesząła mi z tym konkordatem. Zamieszczone przez garciadokladnie tak jak pisze nadii – moze, dla kosciola jest grzesznym bo grzesznym 😉 ale kawalerem 😉 😀 Zamieszczone przez kantalupamozemalzenstwo cywilne nie jest w swietle kosciola legalne To dlaczego w Kościele wymagają aktu małżeństwa gdy nie bierze sie ślubu konkordatowego? Zamieszczone przez Agatek20To dlaczego w Kościele wymagają aktu małżeństwa gdy nie bierze sie ślubu konkordatowego? Ale jak to wymagają? Do czego? Zamieszczone przez Figa123Ale jak to wymagają? Do czego? Żeby wziąć ślub kościelny. Jak my sie zapisywaliśmy to dostałam od Proboszcza karteczkę z wymienionymi dokumentami niezbędnymi do przyjęcia Sakramentu Małżeństwa – i tu był skrócony odpis aktu małżeństwa (niezbędny tym parom które nie brały ślubu konkordatowego, tylko sam kościelny). Zamieszczone przez Agatek20To dlaczego w Kościele wymagają aktu małżeństwa gdy nie bierze sie ślubu konkordatowego? Bo chyba nie moze byc tak, ze ktos ma tylko koscielny bez cywilnego? Zamieszczone przez mamamaksiaja też wiem, że może piękne zdjecie normalnie siedzę i sie chichram 🙂 Zamieszczone przez kama28Czy osoba, która była w małżeństwie tylko po ślubie cywilnym, a teraz jest już po rozwodzie, może wsiąść ślub kościelny? Czy dla kościoła jest ona kawalerem czy jednak rozwodnikiem? (chodzi mi o to, że obowiązuje konkordat) Z tego co ja wiem, to nie może. Nie wiem ktory mam na mysli, bo gdy ja uzyskiwałam unieważnienie ślubu kościelnego to opiekujący się moim przypadkiem ksiądz tak mnie poinformował. To jednak było dawno temu, bo chyba już z 10 lat, mogło sie pozmieniać. Zamieszczone przez toraa no to piszesz o koscielnym. (mam na mysli zawarty przed ksiedzem, Bogiem)wydaje mi sie, ze koscielny, czy konkordatowy, to wsio wszystko jedno, konkordatowy pomija jedynie wizyte w usc. i po takowym nie mozna. no chyba ze sie go uniewazni, ale to mega nielatwe. (ale tego nie wiem, tak mi sie wydaje)cywilny to tylko przysiega przed urzednikiem. (usc) Nie, ja pisze o cywilnym, ale, jak mówię, nie upieram sie w tej kwestii, bo to było już dawno i może mi się pomerdało. Zamieszczone przez LeaBo chyba nie moze byc tak, ze ktos ma tylko koscielny bez cywilnego? nie moze miec samego koscielnego. w chwili obecnej albo konkordatowy albo cywilny i dopiero potem koscielny. zreszta jak nie bylo konkordatu to przeciez wlansie w takiej konfiguracji (jedynej mozliwej) brano slub. pamietam jak rano szlo sie do usc, a pozniej do kosciola 🙂sa przypadki, gdy ktos ma sam koscielny ale to przypadki z dawnych czasow. np. wiem ze babcia mojej kolezanki miala sam koscielny – brala slub w czasie wojny. pozniej miala z tego tytulu jakies tam urzedowe problemy, ale w koncu “zalegalizowano” ich malzenstwo. Zamieszczone przez garciazreszta jak nie bylo konkordatu to przeciez wlansie w takiej konfiguracji (jedynej mozliwej) brano slub. Ja brałam najpierw kościelny, a po jakimś czasie cywilny 😉 Zamieszczone przez Agatek20Żeby wziąć ślub kościelny. Jak my sie zapisywaliśmy to dostałam od Proboszcza karteczkę z wymienionymi dokumentami niezbędnymi do przyjęcia Sakramentu Małżeństwa – i tu był skrócony odpis aktu małżeństwa (niezbędny tym parom które nie brały ślubu konkordatowego, tylko sam kościelny). Ale tu jest mowa, jak zrozumiałąm, o sytuacji kiedy:ktoś bierze slub cywilny, potem rozwód,a potem chce z inną kobietą wziąć ślub kościelny w takiej sytuacji – jeśli posiada legalny rozwód, to imho dostanie konkordatowy dla kościoła to małżeństwo pierwsze rozwiedzione faktycznie nie istniało 😉 Zamieszczone przez Figa123Ja brałam najpierw kościelny, a po jakimś czasie cywilny 😉 😮 no to bardzo mnie zdziwilas 🙂 a kiedy bralas slub? tak z ciekawosci pytam 😉 i czy w polsce? jak nie chcesz tp nie odpowiadaj 😉 ale w takim razie moze to zalezy od ksiedza, bo wiem ze we Wroclawiu chyba w zadnej znanej mi parafii takie cos by nie przeszlo. zreszta przy najblizszej okazji spytam znajomego, ktory jest ksiedzem jak to wyglada. czy on moze w normalnych warunkach udzielic po prostu sakramentu malzenstwa osobom, ktore nie sa malzenstwem w swietle prawa cywilnego. Zamieszczone przez garcia😮 no to bardzo mnie zdziwilas 🙂 a kiedy bralas slub? tak z ciekawosci pytam 😉 i czy w polsce? jak nie chcesz tp nie odpowiadaj 😉 ale w takim razie moze to zalezy od ksiedza, bo wiem ze we Wroclawiu chyba w zadnej znanej mi parafii takie cos by nie przeszlo. zreszta przy najblizszej okazji spytam znajomego, ktory jest ksiedzem jak to wyglada. czy on moze w normalnych warunkach udzielic po prostu sakramentu malzenstwa osobom, ktore nie sa malzenstwem w swietle prawa cywilnego. Mój kuzyn brał również najpierw ślub kościelny, a po 5 latach dopiero że można 🙂 1234Następne » Znasz odpowiedź na pytanie: ślub kościelny rozwodnika cywilnego Dodaj komentarz
Prawo rodzinne. Co może być dowodem winy podczas sprawy rozwodowej? Kto może złożyć pozew i do jakiego sądu? Wyjaśnia pozwem o rozwód może wystąpić każdy z jakiego sądu1. Pozew składamy do sądu okręgowego, w którego rejonie małżonkowie wspólnie ostatnio mieszkali – gdy choć jedno z nich wciąż tam Jeśli małżonkowie nie mają wspólnego miejsca zamieszkania, pozew składa się do sądu okręgowego właściwego dla miejsca zamieszkania pozwanego (czyli osoby, z którą powód chce się rozwieść).Uwaga! W życiu zdarza się również tak, że nie można ustalić miejsca zamieszkania jednego z małżonków, bo na przykład ich drogi życiowe rozeszły się już wiele lat temu i nie mają oni ze sobą żadnego kontaktu, a teraz jedynie chcą uporządkować sytuację pod względem prawnym. Wówczas pozew wnosi się do sądu właściwego dla okręgu powoda (czyli osoby, która go wnosi).Ile to kosztuje1. Wniesienie pozwu podlega Jest ona stała i wynosi 600 Pieniądze wpłacamy na konto sądu albo też bezpośrednio w jego Jeżeli nie jesteśmy w stanie ponieść kosztów sądowych bez tak zwanego uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, możemy wnioskować o zwolnienie od kosztów się nie rozwiedzieszMusimy wiedzieć, że pomimo istnienia trwałego i zupełnego rozpadu pożycia małżeńskiego orzeczenie o rozwodzie jest niedopuszczalne w trzech przypadkach:- jeśli wskutek rozwodu miałoby ucierpieć dobro wspólnych małoletnich dzieci danych małżonków;- jeżeli z innych względów rozwód byłby sprzeczny z zasadami współżycia – ta sprzeczność może na przykład wchodzić w rachubę, gdy orzeczenie rozwodu prowadziłoby do rażącej krzywdy małżonka sprzeciwiającego się formalnemu rozstaniu;- jeżeli rozwodu żąda jeden z małżonków winny wyłącznie rozkładu pożycia, drugi natomiast nie godzi się na rozwód, a odmowa ta nie jest sprzeczna z zasadami współżycia społecznego;- gdy rozwodu żąda małżonek, który dopuścił się zdrady, który opuścił małżonka, który prowadził lekkomyślny tryb życia i nie dbał o może być dowodem winy podczas rozprawySąd może orzec rozwód:- z winy wyłącznie jednego z małżonków;- z winy obojga;- bez orzekania o winie któregokolwiek z Zgodnie z przepisami jest tak, że sąd orzeknie rozwód z wyłącznej winy jednego z małżonków tylko wtedy gdy drugi małżonek, ten niewinny, udowodni wyłączną winę swojego dowodem winy mogą być na przykład zeznania świadków, którzy opowiedzą o tym, co widzieli lub Świadek ma obowiązek mówić prawdę. Za fałszywe zeznania grozi kara, albowiem w świetle prawa jest to mogą być też różnego typu dokumenty. Na przykład obdukcje lekarskie czy też notatki z interwencji policyjnych czy ośrodka pomocy społecznej (gdy w grę wchodzi przemoc w rodzinie), różnego rodzaju rachunki (na przykład za pobyty w izbie wytrzeźwień, gdy zarzucamy partnerowi alkoholizm), jak również zdjęcia i filmy (na przykład dokumentujące zdradę).Ponieważ wszystko idzie z duchem czasu, obecnie bardzo często dowodami są także SMS-y, e-maile czy amatorskie nagrania telefonem merytoryczna: Michał Wierzchowiecki, adwokatWAŻNE INFORMACJE- Na wniosek jednego z małżonków sąd może w wyroku orzekającym rozwód dokonać podziału majątku wspólnego.– Dzieje się tak wówczas, gdy przeprowadzenie podziału nie spowoduje nadmiernej zwłoki w też, że w wyniku rozwodu powstaje rozdzielność majątkowa pomiędzy byłymi już A jak jest z dziedziczeniem?– Byli małżonkowie nie dziedziczą po sobie - chyba że taką wolę wyrazili odpowiednim zapisem w swoim Dwa tygodnie temu zmarł mój były mąż. Rozwiedliśmy się kilka lat temu. Mąż nie wstąpił po raz drugi w związek małżeński. Z naszego małżeństwa mamy dwoje dorosłych dzieci. Mój były mąż nie miał innych dzieci. Kto w tej sytuacji będzie po nim dziedziczyć? – pyta Czytelniczka.– Jeżeli Pani mąż nie sporządził testamentu, na którego podstawie do dziedziczenia doszły osoby wskazane w treści dokumentu, to należy przyjąć, że jedynymi spadkobiercami po byłym mężu są dzieci. Ponieważ w pierwszej kolejności powołane są z ustawy do spadku dzieci spadkodawcy oraz jego oni w częściach równych. Jednakże część przypadająca małżonkowi nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku. Prawomocne orzeczenie rozwodu skutkuje usunięciem Pani jako byłego małżonka od dziedziczenia. Dzieci Pani dziedziczyć będą w częściach To też warto jest prawnego domniemania, że dziecko pochodzi z małżeństwa, jeżeli urodziło się po upływie 300 dni od orzeczenia Nawet po rozwodzie dziecko jest i mamy, i taty!Z perspektywy dziecka największym problemem podczas rozwodu rodziców są towarzyszące temu destrukcyjne zachowania dorosłych – gdy skłóceni nie przebierają w środkach walki między sobą. W rezultacie prawa dziecka schodzą na dalszy plan. Skalę problemu widać bardzo dobrze na przykładzie spraw wpływających do biura Rzecznika Praw Dziecka. Szczególnie alarmujące są dane za 2013 rok – blisko połowa spośród ok. 50 tys. podjętych spraw dotyczyła kwestii ŚWIETLE PRAWARozwód ma też swoje prawne skutki. Jakie konkretnie? Wyjaśnia to adwokat Michał WierzchowieckiMożna znów wziąć ślub- Możliwość powtórnego zawarcia związku małżeńskiego to jeden z najważniejszych skutków rozwodu oraz jedna z najważniejszych różnic pomiędzy rozwodem a separacją. Bo gdy ona jest orzekana, małżonkowie na papierze wciąż są zmiany nazwiska- W ciągu trzech miesięcy od chwili uprawomocnienia się orzeczenia rozwodu małżonek rozwiedziony, który wskutek zawarcia małżeństwa zmienił swoje dotychczasowe nazwisko, może przez oświadczenie złożone przed kierownikiem USC powrócić do nazwiska, które nosił przed zawarciem do alimentów- Były małżonek może mieć prawo żądania alimentów do dawnego partnera. Dzieje się tak w dwóch jeden z małżonków został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia, a rozwód pociąga za sobą istotne pogorszenie sytuacji materialnej małżonka niewinnego, sąd na żądanie małżonka niewinnego może orzec, że partner wyłącznie winny zobowiązany jest przyczyniać się w odpowiednim zakresie do zaspokajania usprawiedliwionych potrzeb małżonka ten nie znajdował się w niedostatku. Drugi przypadek to sytuacja, w której małżonek rozwiedziony, który nie został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia i który znajduje się w niedostatku, może żądać od drugiego małżonka rozwiedzionego dostarczania środków utrzymania w zakresie odpowiadającym usprawiedliwionym potrzebom uprawnionego oraz możliwościom zarobkowym i majątkowym rodzicielska- Sąd rozstrzyga o władzy rodzicielskiej nad wspólnym małoletnim dzieckiem obojga małżonków. Może powierzyć wykonywanie władzy jednemu z nich, ograniczając władzę drugiego. Może też nie ograniczać władzy żadnego z mieszkanie małżonków- Jeżeli małżonkowie zajmują wspólne mieszkanie, sąd w wyroku rozwodowym orzeka także o sposobie korzystania z lokalu przez czas wspólnego w nim zamieszkiwania rozwiedzionych.(KB)
Rozwód w internetowym dyskursie prawniczym 173 znajdują się kolejno: data i godzina opublikowania postu oraz nazwa użytkow-nika. W analizie brane są pod uwagę także wyrazy pokrewne, takie
O ile uzyskanie rozwodu cywilnego wiąże się z rozwiązaniem sankcjonowanego prawem świeckim związku małżeńskiego, o tyle małżeństwo kościelne, zawarte ważnie i dopełnione, nie może zostać „zakończone” przez sądowniczą władzę kościelną bez względu na okoliczności. W pewnych opisanych przez Kodeks prawa kanonicznego przypadkach Kościół może jednak uznać dane małżeństwo za nieważne. Mowa o procedurze dotyczącej stwierdzenia nieważności małżeństwa, zwanej potocznie rozwodem kościelnym. O tym, jak tzw. rozwód kościelny uzyskać i jakie mogą być powody wszczęcia kanonicznego procesu małżeńskiego, piszą specjaliści z kancelarii LexForm. Jak zatem uzyskać rozwód kościelny (stwierdzenie nieważności małżeństwa)? Złożenie skargi powodowej Proces o stwierdzenie nieważności małżeństwa może zostać wszczęty przez Sąd Biskupi po złożeniu przez jedno ze współmałżonków odpowiednio zredagowanej skargi powodowej. Należy mieć na uwadze, że dokument ten, czyli skarga powodowa o stwierdzenie nieważności małżeństwa, nie powinien być (przynajmniej nie jedynie) zapisem rozpadu więzi małżeńskiej. Musi on opierać się na prawnej argumentacji, po zapoznaniu się z którą trybunał uzna za zasadne rozpoczęcie procesu. Jako adekwatne tytuły prawne powinniśmy rozumieć w tym przypadku tzw. przeszkody zrywające (o nich piszemy dalej), które wskazują na to, że dane małżeństwo kościelne nie może być uznawane za ważne. Zważywszy na fakt, że przygotowanie skargi powodowej może okazać się zadaniem niezwykle wymagającym dla osoby nieobeznanej z przepisami prawa kościelnego, skorzystanie ze wsparcia merytorycznego kogoś, kto wie, „jak dostać rozwód kościelny”, w znaczący sposób zwiększa szansę na przyjęcie wniosku przez Sąd Biskupi. Proces małżeński zwyczajny Wszczęty przez sąd kościelny proces zwyczajny – najczęstszy z procesów dotyczących stwierdzenia nieważności małżeństwa – składa się z następujących etapów: 1. zawiązanie sporu; 2. postępowanie dowodowego; 3. publikacja akt procesowych i wystąpienie obrony; 4. wystąpienie obrońcy węzła małżeńskiego (urzędnika broniącego ważności małżeństwa); 5. ogłoszenie wyroku. Po uznaniu przez sąd kościelny małżeństwa za nieważne od samego początku strony mają możliwość wstąpienia w związek małżeński z innymi osobami. Jaka jednak może być rola adwokata w całym procesie? Każdy prawnik posiadający niezbędną wiedzę w zakresie prawa kanonicznego może służyć klientowi wsparciem merytorycznym na wszystkich etapach postępowania. Oprócz wspomnianego już doradztwa dotyczącego sporządzenia skargi może także pomóc stronom w doborze świadków, którzy zostaną przesłuchani w trakcie postępowania dowodowego. Adwokat kościelny natomiast, posiadający zgodę biskupa na pełnienie tej szczególnej funkcji, jest w stanie reprezentować klientów podczas postępowania sądowego. Proces małżeński skrócony Zgodnie z reformą papieża Franciszka, procesy dotyczące stwierdzenia nieważności małżeństwa, które zostają wszczęte w sytuacji, gdy nie ma wątpliwości co do wystąpienia jednej z przeszkód zrywających, mogą odbyć się w specjalnym trybie przyspieszonym. Jednoosobowy trybunał jest w stanie orzec o nieważności małżeństwa nawet w 45 dni. Warto pamiętać, że z kolei proces zwyczajny może potrwać aż 5 lat. Dla osób zastanawiających się, „jak dostać rozwód kościelny” w trybie przyspieszonym, niezwykle cenna może okazać się pomoc adwokata – to od odpowiedniego sformułowania skargi zależy bowiem, czy biskup postanowi skorzystać z trybu skróconego. Rozwód kościelny – powody Warunkiem koniecznym do uznania danego małżeństwa za nieważne jest wystąpienie jednej (lub kilku) z przeszkód zrywających. Mogą one dotyczyć zarówno samych współmałżonków, jak i formy zawarcia małżeństwa czy zgody małżeńskiej. Jeśli zatem mowa o tytułach prawnych umożliwiających uzyskanie tzw. rozwodu kościelnego – przesłanki wyszczególnione przez Kodeks prawa kanonicznego to: 1. młodociany wiek jednego ze współmałżonków (mężczyzna nie ukończył 16. roku życia lub kobieta 14. roku życia); 2. niezdolność małżeńska (niezdolność jednego ze współmałżonków do dopełnienia małżeństwa); 3. istniejący obecnie węzeł małżeński (jedno ze współmałżonków jest w związku małżeńskim z kimś innym); 4. różność religii współmałżonków (tylko jedno z nich zostało ochrzczone); 5. przyjęcie święceń przez jedno ze współmałżonków; 6. złożenie przez jedno ze współmałżonków ślubu czystości; 7. uprowadzenie jednego ze współmałżonków i zmuszenie go przez partnera do zawarcia ślubu; 8. małżonkobójstwo (zabójstwo współmałżonka partnera bądź partnerki, z którym lub którą dana osoba pragnie wstąpić w związek małżeński, a także zabójstwo swego współmałżonka w celu przerwania węzła małżeńskiego); 9. pokrewieństwo współmałżonków (w każdym przypadku w linii prostej; w linii bocznej do czwartego stopnia włącznie); 10. powinowactwo małżonków (w linii prostej); 11. naruszenie norm przyzwoitości publicznej (dana osoba zawarła małżeństwo z córką, synem lub rodzicem konkubenta lub konkubiny); 12. pokrewieństwo prawne współmałżonków (w linii prostej; do drugiego stopnia linii bocznej włącznie). Rozwód kościelny – przesłanki dotyczące zgody małżeńskiej Prawne przesłanki do uzyskania rozwodu kościelnego mogą dotyczyć także, jak już wspominaliśmy, zgody małżeńskiej, czyli aktu woli, którym mężczyzna i kobieta postanawiają stworzyć nierozerwalny związek. Ze względu na powyższe powodem udzielenia rozwodu kościelnego może być ● niewiedza jednego ze współmałżonków dotycząca znaczenia instytucji małżeństwa kościelnego; ● niedojrzałość psychiczna jednej ze stron; ● zaburzenia psychiczne jednego ze współmałżonków; ● niezdolność do dopełnienia małżeńskich obowiązków przez jedną ze stron (także z powodu uzależnienia); ● błąd co do osoby, z którą dana osoba zawarła małżeństwo; ● zawarcie małżeństwa w sytuacji, gdy jedno ze współmałżonków zostało do niego zmuszone; ● symulacja zgody małżeńskiej przez jedną ze stron. Z roku na rok rośnie liczba osób, które decydują się na proces małżeński. Pamiętajmy jednak, że mimo znacznego usprawnienia procedury sądowej przez papieża Franciszka, wszczęcie procesu wymaga od stron szerokiego rozeznania w materii prawa kościelnego. Gdy zatem chodzi o profesjonalne doradztwo dotyczące tzw. rozwodu kościelnego – jak go uzyskać i – na wiele pytań odpowiedzą prawnicy reprezentujący kancelarię LexForm, eksperci w dziedzinie prawa wyznaniowego i kanonicznego. Aby sprawa została załatwiona jak najszybciej można sformułować pozew rozwodowy tak, aby ograniczyć jego treść do zakresu wymaganego przepisami prawa. Należy w nim wykazać przesłanki rozpadu związku małżeńskiego wynikające z przepisów prawa. Szybki rozwód można uzyskać, kiedy zrezygnuje się z sądowego rozstrzygania Rozwód kościelny to żmudny i długotrwały proces. Jednak uzyskanie go jest możliwe, jeśli zostały spełnione warunki określone przez organy kościoła. Co zatem zrobić, aby uzyskać rozwód kościelny? Jak się do tego zabrać i ile zapłacić? Co tak naprawdę musiało się wydarzyć w Twoim małżeństwie, że istnieje możliwość „unieważnienia ślubu kościelnego”? Rozwód kościelny czy stwierdzenie nieważności małżeństwa?Trzeba zacząć od tego, że nie istnieje coś takiego jak „rozwód kościelny” ani „unieważnienie ślubu kościelnego”. W Kościele katolickim możliwe jest stwierdzenie nieważności małżeństwa na podstawie ściśle określonych okoliczności potwierdzających nieważność zawarcia stwierdzenia nieważności małżeństwa może trwać stosunkowo długo, bo od roku do nawet czterech lat. Jest jednak możliwość skrócenia tego czasu. Ważne, aby z wnioskiem zwróciły się obie strony, a przesłanki do stwierdzenia nieważności małżeństwa były oczywiste i jednoznaczne. Jest to krótki proces tzw. Processus brevior, w którym pozytywny wyrok można otrzymać w ciągu 45 dni. Od czego zacząć?Pierwszym krokiem jest zgłoszenie się jednego lub obu małżonków do kancelarii kanonicznej, gdzie adwokat kościelny przeanalizuje historię małżeństwa danej pary. Na tej podstawie można otrzymać jasną informację, czy sprawa zostanie skierowana do sądu jest taka przesłanka, następnie sporządzana zostaje skarga powodowa, która kierowana jest do sądu biskupiego. Jeżeli skarga zostanie przyjęta, następuje ustalanie przesłanki procesowej (przedmiotu sporu). Jest to podstawa dla prowadzenia procesu. Sąd przystępuje do zbierania dowodów niezbędnych do udzielenia odpowiedzi na kluczowe pytanie: „Czy małżeństwo zostało zawarte nieważnie?”.Co pozwala „unieważnić ślub kościelny”?Istnieją trzy grupy podstaw, w oparciu, o które można starać się o „rozwód kościelny”: przeszkody zrywające, brak formy kanonicznej i niezdolność konsensualna. Szczegółowo można wymienić:wiek – poniżej 14 roku życia w przypadku kobiety i 16 lat u mężczyzny;pokrewieństwo – w linii prostej i do 4 stopnia linii bocznej włącznie;powinowactwo – w linii prostej;odmienna wiara – w przypadku ślubu z osobą nieochrzczoną;impotencja – zarówno ze strony mężczyzny, jak i kobiety;święcenia;wieczysty, publiczny ślub czystości;zabójstwo małżonka;związanie węzłem poprzedniego małżeństwa, nawet niedopełnionego;uprowadzenie;przyzwoitość publiczna;pokrewieństwo prawne – powstałe w wyniku adopcji; choroba psychiczna, niedorozwój umysłowy, uszkodzenia mózgu, odurzenia, zamroczenie;poważny brak rozeznania oceniającego co do istotnych praw i obowiązków małżeńskich wzajemnie przyjmowanych i przekazywanych – będący skutkiem psychozy, nerwicy czy patologiami osobowości;niezdolność do podjęcia istotnych obowiązków małżeńskich z przyczyn natury psychicznej, np. wskutek uzależnienia od alkoholu, narkotyków, hazardu czy seksu. Do tej grupy należy także homoseksualizm jak i transseksualizm;błąd: co do osoby i co do przymiotu osoby bezpośrednio i zasadniczo zamierzony, jak i co do przymiotów małżeństwa;symulacja całkowita lub częściowa, czyli niechęć do ślubu w Kościele, wykluczenie potomstwa, jak i wykluczenie jedności małżeństwa, np. wskutek zdrady przed i po ślubie;postawienie warunku;przymus i bojaźń;podstępne wprowadzenie w nadal jest to nieczytelne, kancelaria kanoniczna, po zapoznaniu się z przebiegiem małżeństwa, przedstawi najdogodniejsze to wszystko kosztuje?W Polsce funkcjonuje 41 sądów kościelnych, co oznacza 41 różnych wytycznych na temat kosztów, gdyż to biskup diecezjalny ustala ich wysokość. Dlatego też opłaty te różnią się od siebie w poszczególnych sądach biskupich i wahają się one od kilkuset złotych do kilku mieć na uwadze fakt, iż na koszty procesowe składa się szereg drobniejszych opłat, do których należą:opłata sądowa dla danego sądu kościelnego, czyli wyżej wspomniany przedział od kilkuset do nieco ponad dwóch tysięcy złotych;wynagrodzenie dla biegłego za sporządzenie opinii. Wynosi ono kilkaset złotych. Taka opinia jest niezbędna w przypadku, gdy proces toczy się z tytułu impotencji lub niezdolności z przyczyn natury psychicznej do podjęcia istotnych obowiązków małżeńskich po jednej lub obu stronach;wynagrodzenie adwokata kościelnego, jeżeli strony zdecydują się na fachową pomoc prawną w procesie o „rozwód kościelny”. Stawki adwokata kościelnego różnią się w zależności od skomplikowania sprawy i poświęconego czasu na przygotowanie stosownych pism osoba, która jest uboga także ma szansę na „unieważnienie małżeństwa”, gdyż istnieje instytucja zwolnienia przez dany sąd kościelny określonej osoby z całości lub części kosztów dokumentySkładany wniosek, czyli skarga powodowa jest więc swego rodzaju zapisem historii związku oraz jego rozpadu, a także wskazuje tytuł prawny, czyli podstawę, która może być przyczyną stwierdzenia nieważności małżeństwa. Dodatkowo do wniosku należy dołączyć:świadectwo ślubu kościelnego;świadectwa chrztu stron, o ile są wymagane;kopię sądowego orzeczenia o rozwodzie;materiał dowodowy na poparcie postawionej tezy – może to być np. dokumentacja medyczna potwierdzająca uzależnienie danej osoby od alkoholu czy dowodowe – oświadczenia stron, zeznania świadków i opinie biegłychNa tym etapie obie strony przedstawiają dowody. W roli świadków mogą wystąpić np. członkowie rodziny, znajomi, członkowie rodziny drugiej strony. Ważnym jest, aby znały strony przed i po ślubie oraz były w stanie potwierdzić proponowane tytuły nieważności. Ponadto w sprawie, której celem jest udowodnienie czy małżeństwo jest ważne, czy nie – w świetle prawa kanonicznego – warto przedłożyć takie dokumenty jak rozmów prowadzonych na Facebook Messenger,listy,maile,pamiętniki,prywatne notatki,inne dokumenty, które pochodzą z okresu przed i po zawarciu małżeństwa, mogące obrazować problemy w relacjach między powoływani są biegli sądowi, tacy jak np. psycholog, psychiatra, ginekolog. Ich ocena oraz ekspertyza przedstawionych dokumentów i wyrażona opinia o stronach postępowania jest jednym z elementów, jakie pod uwagę przy wydaniu wyroku bierze sąd procesie o „rozwód kościelny” przesłuchania stron i świadków odbywają się zawsze pojedynczo i w różnym czasie oraz w obecności zazwyczaj sędziego audytora, a także notariusza. Czasami takie przesłuchania mają miejsce także u proboszcza parafii miejsca zamieszkania, który jest wówczas sędzią delegowanym do za granicą i nie chcesz przylatywać do Polski?Osoby przebywające na stałe za granicą również mogą starać się o „rozwód kościelny”. W tym przypadku dużym ułatwieniem będzie zwrócenie się do kancelarii kanonicznej, która umożliwi złożenie zeznań za granicą, bez konieczności przyjeżdżania do kraju. To pozwala oszczędzać czas i znasz adresu byłego współmałżonka?Adres zamieszkania jest konieczny, aby wezwać byłego współmałżonka przed sąd. Unikanie przez współmałżonka stawienia się przed sądem na pewno wydłuży cały proces. Jednakże usługi prawne kancelarii kanonicznej obejmują także działania przed organami administracji publicznej w szczególności w zakresie udostępniania danych osobowych na potrzeby procesu o „rozwód kościelny”. WPHUB. Strona główna. DOM I RODZINA. Ciąża, poród, macierzyństwo i wychowanie dzieci. Komunia dziecka a brak ślubu Kościelnego rodziców. Zaloguj się, aby obserwować. Obserwujący 0. Czy osoba po rozwodzie może iść do spowiedzi i przyjąć komunię świętą? Zakładam, że jest Pan katolikiem, więc stosować należy doktrynę katolicką. Opisany problem jest bardzo szeroko znany, doczekał się wielu artykułów, ale również mitów. Przede wszystkim trzeba odróżnić dwie rzeczy: sama spowiedź święta, komunia święta. Spowiedź powszechna i spowiedź indywidualna Jeśli chodzi o samą spowiedź świętą, to warto wiedzieć, że nigdzie nie jest napisane w Piśmie Świętym, iż spowiedź musi być organizowana przez pośrednika (księdza). Dopuszcza się również spowiedź powszechną czy też spowiedź indywidualną (osobista rozmowa z Bogiem). Natomiast jeśli chodzi o komunię świętą, to problem ten jest dość szczegółowo uregulowany w Kodeksie Prawa Kanonicznego (art. 912 i następne). Kto może przystąpić do komunii świętej? Zasadą jest to, iż każdy ochrzczony, jeśli tylko prawo tego nie zabrania, może i powinien być dopuszczony do komunii świętej (art. 912). Tak więc zasadą jest to, iż do komunii przystąpić można, a wszelkie sytuacje, gdy przystąpić nie można, mają charakter wyjątkowy. Ograniczenia w przyjmowaniu komunii świętej Ograniczenia dotyczą dwóch grup osób: Dzieci – mogą przystąpić do komunii, „gdy posiadają wystarczające rozeznanie i są dokładnie przygotowane, tak by stosownie do swojej możliwości rozumiały tajemnicę Chrystusa oraz mogły z wiarą i pobożnością przyjąć Ciało Chrystusa” (art. 913). „Do proboszcza należy czuwać nad tym, aby do Stołu Pańskiego nie dopuszczać dzieci, które nie osiągnęły używania rozumu albo jego zdaniem nie są wystarczająco przygotowane” (art. 914). Wyjątkowo „dzieciom znajdującym się w niebezpieczeństwie śmierci wolno udzielić Najświętszej Eucharystii, gdy potrafią odróżnić Ciało Chrystusa od zwykłego chleba i mogą z szacunkiem przyjąć Komunię świętą” (art. 913 § 2). Art. 915 – dotyczący Pana sytuacji – do komunii świętej nie należy dopuszczać ekskomunikowanych, podlegających interdyktowi, po wymierzeniu lub deklaracji kary oraz innych osób trwających z uporem w jawnym grzechu ciężkim. Ponadto zgodnie z art. 916: „Kto ma świadomość grzechu ciężkiego, nie powinien bez sakramentalnej spowiedzi odprawiać Mszy świętej ani przyjmować Komunii świętej, chyba że istnieje poważna racja i nie ma sposobności wyspowiadania się; w takim jednak wypadku taka osoba ma pamiętać o tym, że jest obowiązana wzbudzić akt żalu doskonałego, który zawiera w sobie zamiar wyspowiadania się jak najszybciej” (i jak najszybciej pójść do spowiedzi). Dalsze przepisy (art. 917-922) dotyczą zasad przyjmowania komunii świętej, nie zawierają one uregulowań odnoszących się do Pana przypadku. Podstawowe znaczenie ma natomiast użyte w art. 915 pojęcie „osób trwających z uporem w jawnym grzechu ciężkim”. Jeśli chodzi o związki małżeńskie i pozamałżeńskie oraz o możliwość przyjmowania komunii, to temat ten szeroko omawia Jan Paweł II w Adhortacji Apostolskiej o zadaniach rodziny chrześcijańskiej w świecie współczesnym Familiaris Consortio do biskupów kapłanów i wiernych całego Kościoła Katolickiego, w Rzymie, w dniu r. Punkty 79-84 zostały poświęcone „oddziaływaniu duszpasterskiemu wobec niektórych sytuacji nieprawidłowych”. „Synod Biskupów w trosce o zapewnienie rodzinie opieki we wszystkich, nie tylko religijnych jej wymiarach, nie omieszkał należycie uwzględnić niektórych sytuacji, nieregularnych, nie tylko pod względem religijnym, ale często także i cywilnym, sytuacji, które – przy współczesnych szybkich zmianach kulturowych – rozpowszechniają się, niestety, również wśród katolików, z niemałą szkodą dla samej instytucji rodziny i społeczeństwa, którego jest ona podstawową komórką”. Dotyczą one następujących sytuacji: małżeństwo na próbę (pkt 80), rzeczywiste wolne związki (pkt 81), katolicy złączeni tylko ślubem cywilnym (pkt 82), osoby żyjące w separacji i rozwiedzeni, który nie zawarli nowego związku (pkt 83), rozwiedzeni, którzy zawarli nowy związek (pkt 84), pozbawieni rodziny (pkt 85). Pana najbardziej interesują punkty 82, 83, 84. Pierwsza „kategoria” to pkt 83 – żyjący w separacji i rozwiedzeni, którzy nie zawarli nowego związku. Jest napisane w ten sposób: Czy osoba nie ponosząca winy za rozpad małżeństwa będzie wykluczona z życia kościelnego? „Różne motywy, takie jak brak wzajemnego zrozumienia, nieumiejętność otwarcia się na relacje międzyosobowe i inne, mogą w przykry sposób doprowadzić ważnie zawarte małżeństwo do rozłamu; często nie do naprawienia. Oczywiście, separację należy uznać za środek ostateczny, kiedy już wszelkie rozsądne oddziaływania okażą się daremne. Samotność i inne trudności są często udziałem małżonka odseparowanego, zwłaszcza gdy nie ponosi on winy. W takim przypadku wspólnota kościelna musi w szczególny sposób wspomagać go; okazywać mu szacunek, solidarność, zrozumienie i konkretną pomoc, tak aby mógł dochować wierności także w tej trudnej sytuacji, w której się znajduje; wspólnota musi pomóc mu w praktykowaniu przebaczenia, wymaganego przez miłość chrześcijańską oraz utrzymania gotowości do ewentualnego podjęcia na nowo poprzedniego życia małżeńskiego”. Tak więc Kościół co do zasady potwierdza, iż w pewnych wypadkach separacja jest konieczna, mało tego – podkreśla się trudną sytuację małżonka odseparowanego, zwłaszcza, gdy nie ponosi on winy. Wspólnota kościelna nie tylko więc nie powinna go potępiać, ale okazać szacunek i pomoc. Oczywiście po to, aby mógł dochować wierności (tzn. nie wszedł w żaden inny związek), przebaczyć i ewentualnie (proszę zwrócić uwagę na słowo „ewentualnie” – więc nie jest to bezwzględnie konieczne) podjął na nowo poprzednie życia małżeńskie (tj. z żoną). Małżonek rozwiedziony który nie zawiera nowego związku a komunia święta „Analogiczny jest przypadek małżonka rozwiedzionego, który – zdając sobie dobrze sprawę z nierozerwalności ważnego węzła małżeńskiego – nie zawiera nowego związku, lecz poświęca się jedynie spełnianiu swoich obowiązków rodzinnych i tych, które wynikają z odpowiedzialności życia chrześcijańskiego. W takim przypadku przykład jego wierności i chrześcijańskiej konsekwencji nabiera szczególnej wartości świadectwa wobec świata i Kościoła, który tym bardziej winien mu okazywać stałą miłość i pomoc, nie czyniąc żadnych trudności w dopuszczeniu do sakramentów”. Znów proszę zwrócić uwagę: chodzi tutaj o osobę, która nie zawiera nowego związku, lecz poświęca się spełnianiu swoich obowiązków rodzinnych, dbałości o dzieci. W takim wypadku wprost mówi się, iż taka osoba powinna być normalnie dopuszczana do sakramentów. Jaki stosunek ma kościół do osób rozwiedzionych zamierzających wejść w ponowny związek bez katolickiego ślubu kościelnego? Inaczej ma się rzecz w przypadku drugiej kategorii osób, tj. rozwiedzionych, którzy zawarli nowy związek (pkt 84). „Codzienne doświadczenie pokazuje, niestety, że ten, kto wnosi sprawę o rozwód, zamierza wejść w ponowny związek, oczywiście bez katolickiego ślubu kościelnego. Z uwagi na to, że rozwody są plagą, która na równi z innymi dotyka w coraz większym stopniu także środowiska katolickie, problem ten winien być potraktowany jako naglący. Zagadnieniem tym zajęli się wprost Ojcowie Synodu. Kościół bowiem ustanowiony dla doprowadzenia wszystkich ludzi, a zwłaszcza ochrzczonych, do zbawienia, nie może pozostawić swemu losowi tych, którzy – już połączeni sakramentalną więzią małżeńską – próbowali zawrzeć nowe małżeństwo. Będzie też niestrudzenie podejmował wysiłki, by oddać im do dyspozycji posiadane przez siebie środki zbawienia. Niech wiedzą duszpasterze, że dla miłości prawdy mają obowiązek właściwego rozeznania sytuacji. Zachodzi bowiem różnica pomiędzy tymi, którzy szczerze usiłowali ocalić pierwsze małżeństwo i zostali całkiem niesprawiedliwie porzuceni, a tymi, którzy z własnej, ciężkiej winy zniszczyli ważne kanonicznie małżeństwo. Są wreszcie tacy, którzy zawarli nowy związek ze względu na wychowanie dzieci, często w sumieniu subiektywnie pewni, że poprzednie małżeństwo, zniszczone w sposób nieodwracalny, nigdy nie było ważne. Razem z Synodem wzywam gorąco pasterzy i całą wspólnotę wiernych do okazania pomocy rozwiedzionym, do podejmowania z troskliwą miłością starań o to, by nie czuli się oni odłączeni od Kościoła, skoro mogą, owszem, jako ochrzczeni, powinni uczestniczyć w jego życiu. Niech będą zachęcani do słuchania Słowa Bożego, do uczęszczania na Mszę świętą, do wytrwania w modlitwie, do pomnażania dzieł miłości oraz inicjatyw wspólnoty na rzecz sprawiedliwości, do wychowywania dzieci w wierze chrześcijańskiej, do pielęgnowania ducha i czynów pokutnych, ażeby w ten sposób z dnia na dzień wypraszali sobie u Boga łaskę. Niech Kościół modli się za nich, niech im dodaje odwagi, niech okaże się miłosierną matką, podtrzymując ich w wierze i nadziei”. Niedopuszczenie do komunii eucharystycznej rozwiedzionych którzy zawarli ponowny związek małżeński Ale dalej napisane mamy: „Kościół jednak na nowo potwierdza swoją praktykę, opartą na Piśmie Świętym, niedopuszczania do komunii eucharystycznej rozwiedzionych, którzy zawarli ponowny związek małżeński. Nie mogą być dopuszczeni do komunii świętej od chwili, gdy ich stan i sposób życia obiektywnie zaprzeczają tej więzi miłości między Chrystusem i Kościołem, którą wyraża i urzeczywistnia Eucharystia. Jest poza tym inny szczególny motyw duszpasterski: dopuszczenie ich do Eucharystii wprowadzałoby wiernych w błąd lub powodowałoby zamęt co do nauki Kościoła o nierozerwalności małżeństwa”. Tak więc mimo wszystko kategorycznie wskazuje się, iż osoby rozwiedzione, które zawarły ponowny związek małżeński (a tym bardziej osoby rozwiedzione, które pozostają w związku nieformalnym) nie mają prawa do przyjęcia komunii świętej. „Pojednanie w sakramencie pokuty – które otworzyłoby drogę do komunii eucharystycznej – może być dostępne jedynie dla tych, którzy żałując, że naruszyli znak Przymierza i wierności Chrystusowi, są szczerze gotowi na taką formę życia, która nie stoi w sprzeczności z nierozerwalnością małżeństwa. Oznacza to konkretnie, że gdy mężczyzna i kobieta, którzy dla ważnych powodów – jak na przykład wychowanie dzieci – nie mogąc uczynić zadość obowiązkowi rozstania się, postanawiają żyć w pełnej wstrzemięźliwości, czyli powstrzymywać się od aktów, które przysługują jedynie małżonkom” (tzw. białe małżeństwo). Udzielanie sakramentów osobom po ślubie cywilnym Dotyczy to także osób rozwiedzionych, które zawarły ponowny związek małżeński zawarty jako ślub cywilny (nie ma bowiem możliwości uzyskania ślubu kościelnego). Skoro bowiem pkt 82 zakazuje udzielania sakramentów osobom, które zawarły ślub cywilny, a nie zawarły kościelnego z różnych powodów (jako pierwsze małżeństwo), to tym bardziej zakazuje ich osobom rozwiedzionym, które zawierają ślub cywilny, a z definicji małżeństwa kościelnego zawrzeć nie mogą. „82. Coraz więcej jest takich przypadków, że katolicy ze względów ideologicznych lub praktycznych wolą zawrzeć tylko ślub cywilny, odrzucając lub przynajmniej odkładając ślub kościelny. Sytuacji tych ludzi nie można stawiać na równi z sytuacją tych, którzy współżyją bez żadnego związku, tu bowiem istnieje przynajmniej jakieś zobowiązanie do określonej i prawdopodobnie trwałej sytuacji życiowej, chociaż często decyzji tej nie jest obca perspektywa ewentualnego rozwodu. Chcąc publicznego uznania ich związku przez państwo, pary te wykazują gotowość przyjęcia, obok korzyści, także zobowiązań. Mimo to, również i ta sytuacja nie jest do przyjęcia przez Kościół. Oddziaływanie duszpasterskie będzie zmierzało do uświadomienia konieczności harmonii pomiędzy życiem a wyznawaną wiarą i uczynienia wszystkiego co możliwe, ażeby doprowadzić te osoby do uregulowania ich sytuacji wedle zasad chrześcijańskich. Chociaż osoby te trzeba traktować z wielką miłością i zainteresować je życiem wspólnot kościelnych, to jednak, niestety, pasterze Kościoła nie mogą ich dopuścić do sakramentów”. Tak więc, podsumowując: jeśli nie zawarł Pan nowego związku (zarówno małżeńskiego, jak i nieformalnego) i należycie wypełnia Pan swoje obowiązki rodzinne, to ma Pan pełne prawo przyjąć komunię świętą. Tak to wygląda w teorii, natomiast jeśli chce Pan udać się do spowiedzi kościelnej (przez pośrednika), to w praktyce wszystko będzie zależało od księdza, nie każdy jednak zna Adhortację. Może dobrym pomysłem byłoby znalezienie spowiednika mającego doświadczenie w kwestii związków (np. opiekuna w duszpasterstwie związków niesakramentalnych), który powinien znać powyższe przepisy. Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej ▼▼▼ Zapytaj prawnika - porady prawne online . Wykluczenie potomstwa – prawo kanoniczne. Jeśli zatem z naszą Kancelarią kanoniczną kontaktuje się osoba, która mówi „moja żona nie chce dzieci” lub „mój mąż nie chce dzieci” i myśli o tzw. rozwodzie kościelnym, należy zbadać, czy w momencie, w którym padło „sakramentalne tak”, nie doszło do wykluczenia potomstwa. W wielu przypadkach małżonkowie decydujący się na kościelny proces o stwierdzenie nieważności małżeństwa posiadają dzieci. Czy zatem orzeczenie „rozwodu kościelnego” ma wpływ na kwestię ślubnego pochodzenia potomstwa? Sama w sobie kwestia ślubnego bądź nieślubnego pochodzenia dziecka być może nie odgrywa już w obecnych czasach aż takiej roli jak dawnej, jednak temat nie jest do końca bezzasadny. A dzieje się to z uwagi na przynajmniej jeden fakt. Zanim jednak do niego przejdziemy, to warto cofnąć się do początku podstawowej informacji na temat kościelnego procesu o stwierdzenie nieważności małżeństwa – chodzi o terminologię. W kościelnym prawie małżeńskim nie funkcjonuje takie pojęcie jak unieważnienie małżeństwa jak to jest w cywilnym prawie rodzinnym. Gdyby ono istniało, to oznaczałoby to nic innego jak przyjęcie czasu, w którym dane małżeństwo było ważne i czasu, w którym przestało ono takim być. Natomiast, skoro w kościelnym prawie mowa jest o orzeczeniu nieważności, to za tego typu terminologią kryje się zasada, iż od momentu zawarcia małżeństwa nie było ono ważne, stąd i uznanie go za nieważnie zawarte od samego początku. Z tej perspektywy podjęcie kwestii ślubnego pochodzenia dziecka wydaje się więc uzasadnione, gdyż mogłoby to oznaczać, iż należy uznać je za nieślubne, gdy następuje uznanie zawiązanego węzła małżeńskiego za nieważne. Tymczasem tak nie jest, a dzieje się to z kilku powodów. Jednym z nich jest znana nam już instytucja domniemania ważności zawartego małżeństwa. Według niej, skoro małżeństwo zostało zawarte, to należy uznać je za ważne. Tego typu sytuację dobrze oddaje przekonanie obu stron o ważności ich małżeństwa. Przecież nie są nagminnym te sytuacje, kiedy obie strony czy przynajmniej jedna z nich jest świadoma tego, iż małżeństwo, w które wstąpiły, jest nieważne. Na pewno większy problem może wzbudzać przypadek istnienia takiej świadomości bez względu na to czy chodzi o oboje małżonków czy o jednego z nich. Ale i tę sytuację można przezwyciężyć dzięki postrzeżeniu wzmiankowanej instytucji (domniemania ważności małżeństwa) w szerszej społecznej perspektywie aniżeli tylko w obrębie stron tworzących związek. Innymi słowy, skoro małżeństwo zostało zawarte, to jest ono ważne. Inną przyczyną wyjaśniającą jednak ślubność dziecka może być odróżnienie sytuacji, kiedy to w ogóle nastąpiło zawarcie małżeństwa zgodnie z wymogami prawnymi, chociaż po pewnym czasie, w wyniku kościelnego procesu małżeńskiego związek ten został uznany za nieważny od sytuacji braku zawarcia takiego związku. Jeszcze inaczej mówiąc, faktu wyjścia za mąż czy ożenienia się nie sposób „wymazać”, a jeżeli miał on miejsce, to powinien być punktem odniesienia dla dzieci, które zostały poczęte w formalnym kościelnym związku. Można faktycznie zastanawiać się jednak nad tym czy podniesiona problematyka jest nią rzeczywiście, czy może ma ona czasem charakter wyłącznie teoretyczny. To już na pewno inna kwestia. Niemniej warto jeszcze wspomnieć, iż problem ten nie jest poruszany w sytuacji, kiedy mamy do czynienia z tzw. rozwiązaniem małżeństwa, gdyż przy rozwiązaniu nie chodzi o nieważne małżeństwo, a o rozwiązanie małżeństwa zawartego na sposób ważny Przykładowo w naszych warunkach najczęściej z rozwiązaniem małżeństwa mamy do czynienia w sytuacji małżeństwa zawartego, ale niedopełnionego. Inne przypadki to zastosowanie Przywileju Pawłowego bądź Piotrowego. A to już wskazuje pośrednio na zasadność rozważanego obecnie zagadnienia. Polecamy serwis: Rozwód kościelny Opisz nam swój problem i wyślij zapytanie. WafA.czy można dostać rozwód kościelny mając dziecko
